Vakantie Finland 17 juni – 2 juli 2003 - door Elly Hosli

We hebben deze reis met de eigen auto gemaakt. Behalve in Joutseno hebben we steeds overnacht met gebruikmaking van Finncheques. Dit ging overal heel soepel en we hebben nergens problemen gehad met boeken. Gewoonlijk lieten we op de laatste avond dat we in een hotel waren, de volgende overnachtingsplaats voor 2 of 3 nachten vastleggen.

Dinsdag 17 juni, veel zon en warm
Tegen 5 uur waren we in Rostock. Volgens schema vertrokken we om 20.00 uur. In de haven was nog wel wat te zien, maar een kwartier na vertrek was er geen land meer te zien.

Woensdag 18 juni, redelijk zonnig, maar wel koud en winderig
Om 18.00 uur (Finse tijd) waren we in Hanko.
Het haventerrein zag eruit als overal, dus ongezellig. Al snel reden we tussen de (berken en dennen) bossen. Het was wennen aan de Finse manier van het aangeven van b.v. monumenten en eetgelegenheden langs de weg. Zij geven op het bord aan dat je rechtsaf moet en zetten daarbij b.v. 5 km. Na wat mislukkingen ontdekten we dat ze bedoelden: eerste afslag rechts en dan nog 5 km rijden naar de attractie / restaurant.

Donderdag 19 juni, ’s morgens fris en wat regen, ’s middags lekker
Het hotel lag in een buitenwijk, maar wel met de tramhalte voor de deur. We hebben daarom besloten om voor twee dagen een Helsinkicard te kopen. De trams reden heel frequent.
Bij de haven was ook een marktje. Ze zijn daar echt van alle markten thuis: groenten, fruit, vis, kleding, kunst, maar ook eet- en drinktentjes met terras. We hebben er wat rond gestruind. We hebben op de markt koffie gedronken en een halve liter kersen gekocht. In ieder geval op de markten worden de spullen per liter verkocht. Ze hebben tinnen maatkannen of houten maatkistjes. Het is wel even wennen maar werkt natuurlijk wel.
Een van de trams (3T) rijdt in feite een toeristische route, dus even die tram genomen en een rondje gemaakt.
Aan de rand van de haven, gestoord door meeuwen, gepicknickt. Nog even bij de vissersboten gekeken, die vanaf hun boot de vis verkopen. Daarna gestart met een stadswandeling. We zijn naar het park op de zuidpunt van Helsinki gelopen. Je komt dan in de wijk van de ambassades. De Amerikaanse leek wel een vesting. Ieder binnenkomend voertuig, inclusief de CD-wagens, werden met detectoren bekeken. Daarna mochten ze pas voorbij het zware hek. Heel raar om dat te zien in land wat zoveel rust en veiligheid uitstraalt.
Op een gegeven moment hebben we de wandeling gestaakt en hebben de tram genomen naar het Museum van Toegepaste Kunst gegaan.

Vrijdag 20 juni, ’s morgens paar druppels regen, eind van de ochtend droog en zon
Op weg naar het Nationaal Museum. Het was wel verdacht stil op straat toen we in de tram zaten. Ook voor het museum was niemand te zien, dat klopte want het museum was vandaag gesloten i.v.m. de Midzomerfeesten. Ondertussen hadden we gezien dat de meeste musea vandaag gesloten zouden blijven. Daarom de tram gepakt en op pad naar de rotskerk. Dit was een heel speciale ervaring: een stuk rots dat men, verder, uitgehold heeft en daarop een voornamelijk glazen dak geplaatst.
Weer terug naar het marktplein en daar de boot genomen naar Suomenlinna. Dit zijn een paar eilandjes voor de kust, die met elkaar verbonden zijn. In de tijd dat de Zweden hier nog de baas waren is er op de eilandjes een vesting gebouwd. Diverse zaken staan nu nog overeind en er zijn een aantaal musea. Maar je raadt het al, ook die waren allemaal gesloten. (Deze eilandjes liggen zo dicht bij de kust, dat ze in de winter -over het bevroren water- wel met de auto bereikbaar zijn.)
Voordat we teruggingen naar het hotel hebben we het Sibeliusmonument nog bezocht. Ook dit monument staat in een mooi park. In de Finse steden vind je veel mooie parken.

We hebben niet deelgenomen aan de Midzomerfeesten. Die waren geconcentreerd op het schiereilandje van het Openluchtmuseum. Maar het was de hele dag de vraag of het wel droog zou blijven en zitten in het natte gras heeft niet onze voorkeur. Bovendien weten we (uit ervaring in Zweden) dat er op die dag / avond verschrikkelijk veel gedronken wordt. Wij houden niet van zatte Scandinaviërs; we hadden er overdag in de stad al voldoende gezien.

Zaterdag 21 juni, lekker weer
Vandaag op weg naar de volgende overnachtingsplaats. We waren nog maar net de stad uit of daar was weer de gebruikelijke alcoholcontrole (’s morgens om 9.30 uur, daags na de midzomernacht). Deze keer werden wij niet aangehouden.
We zijn eerst naar Porvoo gegaan: een plaatsje met een mooie oude kern. Over de kinderkopjes en andere rot keitjes hebben we het dorpje verkend. De snuffelwinkeltjes waren nog niet open vanwege de feestdag. Op het moment dat wij vertrokken gingen er enkele zaakjes open.
De volgend stop was het plaatsje Kotka, behalve een mooi park (met nep-waterval) langs de haven was er niet veel te beleven.
We hadden de overnachting geboekt in Joutseno. Bij het zoeken van het hotel kwamen we erachter dat ook hier de gemeentes uit heel veel plaatsen bestaan. We dachten in de juiste plaats te zijn, maar ons hotel stond een aantal dorpjes en 15 km verder op. Maar we hebben het gevonden. In dit gebied zit je vlak bij de Russische grens en dat was in het hotel ook te merken. Behalve het Fins werd er ook Russisch gesproken en geschreven. Als men heel goed nadacht wist men ook nog wat Engelse woorden. Het is ons trouwens opgevallen dat je echt wel met Engels kunt redden in Finland, maar de bevolking –ook de jongeren- spreken maar een paar woordjes Engels.
Het hotel lag pal aan een meer, maar het waaide veel te hard om er vanavond van te kunnen genieten. In het hotel was eigenlijk geen gelegenheid om te eten. We konden nog wel aansluiten bij de barbecue buiten, maar daar was het absoluut geen weer voor. We zijn naar Imatra gereden en hebben er lekker gegeten.

Zondag 22 juni, soms wat motregen, verder droog
Wij zijn altijd te vroeg op om op een zondagmorgen al iets te kunnen doen, dus zijn we eerst maar gaan wandelen. Er was een uitgezette route met blauwe stippen.
Daarna op weg naar Imatra.
In Imatra zijn we eerst op zoek gegaan naar de waterval, maar die werkt alleen ’s avonds om 19.00 uur voor de toeristen. Vroeger is er wel een natuurlijke waterval geweest, maar sinds de aanleg van een stuwmeer is die verdwenen. In het park bij de ‘waterval’ hebben we wat gelopen, het beeld van de –verminkte- maagd van Imatra gezien (dit standbeeld is opgericht ter nagedachtenis aan alle slachtoffers van de waterval), hebben de waterkrachtcentrale bezocht, een art-nouveau hotel, een kerk (Drie kruisen) ontworpen door Alvar Aalto.
Even terug naar het hotel en zorgen dat we weer op tijd in Imatra waren om de waterval te zien. Om 18.50 uur kwam er wat verlichting (buiten was er gewoon volop licht), muziek en een verhaal. Om 19.00 uur precies gingen er wat afsluitingen open en kwam de waterval tot leven. Mooi om te zien hoe de bedding in korte tijd met water gevuld was. Na een kwartier gingen de kleppen langzamerhand weer dicht. Voor ons had dit sluiten sneller mogen gebeuren. Nu was de water hoeveelheid langzamerhand afgenomen en was de vallei al langzaam weer bijna leeggestroomd. Na een goed kwartier vertrok iedereen weer en kon het ijsco karretje ook inrukken.

Maandag 23 juni, heerlijk weer ± 20°
Vandaag zouden we verder kennis gaan maken met het merengebied. Maar als je je erg verheugd op iets valt het vaak tegen. Ik had me veel voorgesteld van de weg bij Punkaharju. Er staat beschreven dat het land hier niet breder is dan de weg en dat je dus tussen twee meren rijdt. In werkelijkheid was het stuk land veel breder (een b-weg, een spoorlijn, een a-weg) en was er maar heel even een zicht met aan weerszijden water (later hebben we mooiere stukken gezien). Ons doel was Retretti, een kunstcentrum in de rotsen. Ik had me voorgesteld dat in de ingangen van rotsen steeds kunstwinkeltjes zouden zijn. Uiteindelijk bleek het om een groot kunstcentrum diep in de rotsen te zijn. Het was zeker de moeite waard, er was veel moderne (video)kunst. Het geheel paste prima in de omgeving. Ook was er een gewone exposities met meesters uit de Haagse School en er hingen een paar Van Goghs. Buiten stonden een paar enorme kunststof beelden, om de aandacht te trekken.
Nog even doorgereden naar Savonlinna, een gezellig toeristisch plaatsje. Daarna in tempo naar Joensu.

Dinsdag 24 juni, prachtig weer ± 23°
We wilden vandaag weer gaan wandelen, dat was een van de redenen om hier te overnachten. Bij de VVV hebben ze ons goede informatie kunnen geven. O ja over de VVV’s: als we even in de folders stonden te kijken, kwam er altijd wel iemand spontaan vragen of we konden vinden wat we wilden weten. Uit zichzelf zochten ze dan nog meer informatie.
De parkeerplaats voor de wandeling was moeilijk te vinden, maar uiteindelijk kwamen we aan op een immens parkeerterrein. Nu was er niets te doen, maar in de winter zal het wel barstensvol staan. Het was bij een ‘stadion’ voor de langlaufers, waar ook de schietbanen zijn. Leuk om dat in de zomer op je gemak te kunnen bekijken. De wandeling ging voor een groot gedeelte over de loipes van de langlaufers. Zo kun je midden in het bos ineens een bord tegen komen van gevaarlijke kruising. Het gevaar is er alleen maar als er skiërs zijn. Wel een raar gezicht in de zomer zo’n bord bij twee kruisende bospaden.
De tocht was goed uitgezet, door onze eigen schuld hebben we wel een stuk verkeerd gelopen. We waren net een schuilhut gepasseerd, waar onze voorlopers een vuurtje gestookt hadden. We hebben daar even staan te kijken en zijn toen klakkeloos rechtdoor gelopen. Dus maar weer even terug naar de hut en nu wel het goede pad genomen. Langs deze routes staan nergens banken en dus hadden we niet veel hoop op een comfortabele lunchplaats. Toen we honger kregen, kwamen we langs een bootje op het droge en daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt. Het bos had trouwens nog wat meer comfort te bieden. Midden in het bosgebied was een keurig chemisch toilet voor de wandelaars (en uiteraard de skiërs).
Het was een heerlijke wandeling (ruim 12 km) over een heuvelachtig terrein, dus geen grote klimpartijen, maar wel voldoende variatie. Het overgrote deel liepen we in de bossen; veel dennen en berken.
Het gedeelte wat wij van Finland gezien hebben, is steeds heuvelachtig, glooiend. Veel bossen, maar ook geregeld een vergezicht naar alle kanten. In de meren zijn veel kleine eilandjes met geregeld maar een (rood) huisje.

Woensdag 25 juni, schitterend weer ± 25°
We zijn extra vroeg opgestaan om voldoende tijd te hebben in Kuopio. Eerst zijn we de Finse Euromast in geweest. Hij heeft ongeveer dezelfde hoogte als zijn Nederlandse soort genoot, dus het uitzicht was geweldig. Vanuit de toren keek je neer op een tweetal springschansen. Daar hadden ze een soort borstelbanen van gemaakt. Op het moment dat wij er waren werd er volop getraind. Zeker van bovenaf gezien, was dat leuk om naar te kijken.
Daarna zijn we verder door gereden naar de stad. We hebben daar lekker genoten van het weer, wat rondgewandeld op advies van de VVV medewerkster langs de rand van het meer gelopen, naar een leuk (dat dachten we, maar dat was niet ) schiereilandje (de plaatselijke tv was opnamen aan het maken van de mensen aan het ‘strand’ i.v.m. het schitterende weer), op de markt wat gegeten, wat gewinkeld.
Daarna doorgereden naar Jyväskylä.

Donderdag 26 juni, heerlijk weer ± 23°
We hebben er een museumdagje van gemaakt. In een oud huisje was een poppen-tentoonstelling van handgemaakte poppen. We waren deze dag de eerste bezoekers en kregen alle aandacht en een leuke rondleiding. We hebben het meisje ook weer wat informatie kunnen geven: de glazenbollamp werd vroeger ook door kantklossters gebruikt en het ombouwen van een kinderledikant tot een bed voor volwassenen. In het museum stonden namelijk ook twee uitschuifbedden, maar zo’n soort kennen wij in Nederland niet. Zij vond het leuk om weer iets bij te leren.
Met hetzelfde kaartje konden we ook naar het museum van Centraal-Finland aan de overkant van de straat. Eigenlijk hadden we er niet naar toe willen gaan, maar als echte Hollanders laat je gratis dingen niet schieten. Gelukkig maar, want het was een heel leuk museum over het leven in het begin van de vorige eeuw.
We waren eigenlijk op pad naar het museum van Alvar Aalto, even verderop in de straat. Hier stonden zowel de meubels en gebruiksvoorwerpen die hij, soms samen met een van zijn echtgenotes, heeft ontworpen. Verder waren er veel tekeningen, maquettes en foto’s van zijn bouwwerken.
Weer terug richting centrum en een appeltje in het park naar het Kunstmuseum. Er waren vooral veel klederdrachten. Op de eerste verdieping werd de ontwikkeling (vooral op handwerkgebied) uitgebeeld door drie schoolklasjes van oud naar iets moderner.

In Nederland vinden we dat de winkels zo vaak open zijn, maar in Finland is dat nog veel erger. Ik denk dat ze onderhand meer open dan gesloten zijn. Veel zaken zijn ma t/m vr open van 9.00 -19.00 uur, op zaterdag tot 17.00 uur en op zondag van 12.00 – 19.00 uur. De supermarkten zijn nog langer open. Door de week van 7.00 – 21.00 uur, op zaterdag van 7.00 – 17.00 uur en op zondag van 13.00 – 21.00 uur.

Vrijdag 27 juni, stralend 25°
We gaan nu op pad naar Tampere waar we drie nachten zullen verblijven. In het park voor ons hotel hebben we gepicknickt, daarna op pad naar het mineralenmuseum. Dit was ondergebracht in een groot, bijzonder complex met o.a. een bibliotheek, een kindermuseum, een cultureel iets. Het museum bezat echt een grote collectie.
Na het eten hebben we nog lang in het park gezeten, want het was nog steeds stralend weer. Op het plein vlakbij ons waren een grote muziektent opgesteld (’s middags trad –naar mijn idee- de Finse Gert Timmerman op), ’s avonds kon je niet zien wie er optrad, op een ander podium was een veel herriemakende muziekgroep bezig. Op het grasveld in het park zaten veel jongeren lekker op het gras te genieten van deze heerlijke zomeravond. Er was volop drank bij aanwezig. We zagen toen weer dat oudere mensen de lege flesjes verzamelden (waarschijnlijk zit er wel statiegeld op). Ze hebben dan grote plasticdraagtassen bij zich, sommige hebben de tassen aan hun fietsstuur hangen, andere hebben een klein wagentje. De jongeren steken vaak al hun lege flesjes omhoog zodat ze opgehaald kunnen worden. Dat gebeurt dan ook meteen want de ouderen willen elkaar aftroeven. Wij vonden het toch wel een gênante situatie: jongeren die het ervan nemen en ouderen die leven van de restjes. Toch zagen de oudjes (ook de flesjes verzamelenden) er over het algemeen wel redelijk verzorgd uit.

We hebben trouwens in Finland best wel veel (vaak dronken) zwervers gezien.

Heel Nederlands is dat er in Finland heel veel gefietst wordt. In het gedeelte waar wij zijn geweest, waren veel fietsroutes en wij hebben ook wel deelnemers aan georganiseerde fietstochten gezien.

Zaterdag 28 juni, geen zon ± 18°
De ochtend zouden we voor een groot deel doorbrengen in Armuri-museum van arbeidershuizen. In een groot vierkant stonden een aantal oude huisjes, waarin de ontwikkeling van de woningen in dit deel van Finland te zien was. We dachten dat we de eerste tijd wel alleen zouden zijn, omdat het museum pas een kwartier open was, maar er waren meer mensen vroeg op pad. Dat was natuurlijk wel gezelliger. Wat het meeste opviel in de huisjes, was de gemeenschappelijke keuken. Een huisje werd vaak bewoond door 3 of 4 gezinnen die allemaal hun eigen kamer (woning) hadden, maar de keuken was het centrale gedeelte van het huis. Als je de voordeur binnen kwam, kwam je meteen terecht in de keuken. Er was geen hal. In die keuken stond een kachel die door alle gezinnen gebruikt moest worden. In de loop der tijd zie je dat de gemeenschappelijke keuken wel blijft, maar dat men toch wat meer privacy krijgt: de kachel heeft duidelijk vier stookplaatsen, zodat ieder zijn eigen kookgedeelte kan krijgen, wat later zie je ook dat in de vier hoeken van de keukenruimte ieder zijn eigen hoekje gaat krijgen, soms zelfs met een aanrechtje.
In de laatste huisjes kwam steeds meer de herkenning. Je ziet veel dingen, soms wel een ander model, die wij in Nederland ook hebben (gehad).

Terug naar het hotel om de auto te halen, want het poppen- en speelgoedmuseum ligt niet op loopafstand. Het museum is gevestigd in een mooi herenhuis, wat meteen al veel sfeer geeft. Daarna maken we nog een wandelingetje in het naastgelegen arboretum. De onheilspellende lucht zorgt ervoor dat we niet ver gaan.

Zondag 29 juni, regenachtig 15°
Vandaag moet een speciale dag worden. We gaan Iittala waar een tentoonstelling van naïeve schilderijen is en een glasblazerij/-museum. Gisteren hebben we bij de VVV nog eens ervaren hoe behulpzaam ze hier zijn. Ik wist dat die tentoonstelling er was, maar de medewerkster kon er niets over vinden. Ze is zelfs nog op het internet gaan zoeken, maar kon het ook daar niet vinden. Omdat we zeiden dat ze niet verder hoefde te zoeken, is ze gestopt, anders was ze nog verder gegaan.
Aangekomen in Iittala blijkt het een centrum te zijn met diverse winkels en museum(pjes). We gaan eerst naar het glasmuseum. Hier is een leuke expositie van de gebruikte materialen in de glasblazerij. Natuurlijk hebben wij ook weleens eerder het glasblazen en zo gezien, maar hier wordt er toch echt weer iets aan toegevoegd. Met hetzelfde kaartje kunnen we naar een tentoonstelling van glaskunst. Daar staan heel opmerkelijke creaties, vaak heel mooi.
Daarnaast is een fabrieksverkoop van tweede soort glas, aardewerk en bestekken/pannen.
Verder zijn er zaakjes met bijenwasproducten, textiel, keramiek, chocolade en de naïeven. Het is een grote boeiende tentoonstelling. Er zijn weinig kaarten en helemaal geen boekjes of zo te koop, maar we mogen naar hartelust fotograferen. We maken daar dankbaar gebruik van.
Om de hoek is nog een schilderijen tentoonstellinkje, maar daar is niets aan (vinden wij).
In een van de winkeltjes heb ik een naïef beschilderd ei gekocht.

In Tampere aangekomen gaan we eerst even naar de kathedraal. Gisteren konden we daar niet terecht omdat er om half 6 nog een huwelijksmis was. Het is een kathedraal met schilderingen die bij de opening van het gebouw veel stof hebben doen opwaaien. We denken dat het met de naakte mannen te maken heeft en de eigen interpretatie van de schilder van de opstanding. Het was wel de moeite waard om binnen te lopen.

Aangekomen op de hotelkamer viel het op dat het park weer helemaal schoon was. Zoals ik al verteld heb, was er vrijdag lekker doorgezakt. De lege flesjes waren wel opgeruimd, maar de verpakkingen van de bierflesjes en de versnaperingen van de Mac Donald niet. Wij hadden verwacht dat het op zaterdag wel opgeruimd zou worden, maar dat gebeurde dus niet. Dan zal maandag de ophaaldienst wel langskomen dachten wij, maar dat was dus op zondag gebeurd.
Wij hebben toch de indruk dat de Finnen de zondag niet echt als weekend ervaren. Het lijkt wel of in de loop van de zondag het weekend al voorbij is. Dit baseren wij o.a. op de openingstijden van de (voedings)winkels en het schoonmaken van dit park. Ook vonden er in de muziektent alleen op vrijdag en zaterdag optredens plaats, bij ons zou ook de zondag daarbij betrokken worden.

Maandag 30 juni, eerst droog, later wat regen ± 17°
We moeten vandaag weer naar Helsinki, want morgenvroeg moeten we de boot nemen. We stoppen onderweg nog in Hameenlinna. We hebben er wat rondgewandeld en het prentbriefkaarten museum bezocht.
De volgende halte was Riihimäki. Ook hier zou een glasblazerij in bedrijf zijn, maar dat was niet zo. Er was alleen een glasmuseum. Met hetzelfde kaartje hebben we ook nog een kunstmuseum in het centrum van het plaatsje gezocht, maar de collectie kon ons niet boeien.
In Helsinki hebben we weer in hetzelfde hotel gelogeerd. ’s Avonds zijn we met de tram naar de binnenstad gegaan. We hebben de Joodse kerk van binnen bekeken. We wilden dat ook doen bij de Orthodoxe kerk, maar die was gesloten.

Dinsdag 1 juli, soms wat zon
Om 9 uur moesten we ons bij de boot melden; de haven ligt midden in de stad. Exact om 11.00 uur werden de trossen losgegooid. We hebben een hele tijd achteruit gevaren, voordat het schip kon keren. Het is wel leuk om langs een bekende plaats te varen. Na een half uurtje was er niets meer van Helsinki te zien. Het duurde nog even voordat Tallinn in zicht kwam. Het schip bood duidelijk minder comfort dan de vorige (maar die was ook pas twee jaar oud). Er was veel minder gelegenheid om binnen ergens te gaan zitten.
Wij hebben uiteraard Tallinn alleen vanaf het water gezien, maar voor ons is het een stad van hééél veel flats, zowel oude als nieuwe. Alles staat heel dicht op elkaar. Een kwartier na het vertrek uit Tallinn was er geen land meer te zien.

Woensdag 2 juli, lekker weer om te rijden, soms een stortbui
Om 11.00 uur Duitse tijd werd het schip weer precies op tijd aangemeerd. Van de regen hebben we weinig last gehad. We kregen wel geregeld een stortbui, maar omdat we reden waren we de bui ook weer snel kwijt.
Wat de files betreft hadden we het slechter getroffen. Bij Hamburg hebben we anderhalf uur gedaan over een stuk van 15 km, ook bij Bremen kwamen we weer in een file terecht. Maar ja je moet van de nood een deugd maken. De laatste jaren houden we op de terugweg vaak bij uit welke landen de auto’s komen. In de file bij Hamburg reed onze rij net iets harder dan die van de vrachtwagens. Hierdoor liep het ‘aantal landen’ al heel snel op. Uiteindelijk hebben we auto’s uit 31 verschillende landen kunnen noteren.

Om 23.05 uur was ik weer terug in de flat. We hebben 3325 km gereden (incl. ± 1600 km Tilburg / Rostock v.v.)

 

In Finland zijn ons nog een aantal dingen opgevallen die ik nog niet genoemd heb.

 

Dit reisverslag is ook terug te vinden via Reisverhalen-Europa.2Link

Reisverzekeringen? Reisverzekeringkorting.nl